Oliwa z oliwek extra virgin – jak ocenić jakość?

Oliwa z oliwek extra virgin to najwyższa kategoria jakościowa oliwy. O przyznaniu jej tego miana decydują dwa niezależne badania: analiza chemiczna w laboratorium i ocena sensoryczna przez wykwalifikowany panel. Etykieta pozwala wstępnie odsiać produkty niskiej jakości, natomiast pełną ocenę zapewnia dopiero zapach i smak. Na Wcinaj Zdrowo podpowiadamy, które informacje na opakowaniu naprawdę mają znaczenie oraz jak rozpoznać cechy pozytywne i wady oliwy.

Oliwa z oliwek extra vitgin w ciemnej butelce
Oliwa z oliwek wysokiej jakości sprzedawana jest zwykle w butelkach z ciemnego szkła.

Czym jest oliwa extra virgin (extra vergine)

Oliwa extra virgin (we włoskiej pisowni extra vergine) to oliwa otrzymana wyłącznie metodami mechanicznymi lub fizycznymi, w warunkach, które nie powodują zmian w jej składzie. Przepisy Unii Europejskiej wymagają łącznie spełnienia dwóch grup kryteriów:

  • chemicznych: kwasowość wolna do 0,8 g/100 g (wyrażona jako kwas oleinowy), liczba nadtlenkowa do 20 meq O₂/kg oraz wartości współczynników absorbancji w ultrafiolecie (K232, K270) w ustalonych granicach;
  • sensorycznych: mediana wad równa zero i mediana owocowości większa od zera.

Oliwa, która spełnia normy chemiczne, ale ma wyczuwalną wadę, nie może być sprzedawana jako extra virgin. To rozwiązanie wyróżnia oliwę spośród większości innych tłuszczów roślinnych, w których ocena sensoryczna nie stanowi kryterium kategorii.

Różnicę między tymi kategoriami wyjaśnia ekspert Emiliano Castagna, założyciel Włoskiej Akademii Kulinarnej: „Oliwa z oliwek extra vergine jest sokiem wyciśniętym z oliwek, a proces produkcji odbywa się bez przemysłowego procesu rafinacji i zastosowania rozpuszczalników. Natomiast oliwa typu vergine to oliwa, którą uzyskuje się w procesie produkcji mechanicznej lub innych procesach fizycznych, w warunkach zapobiegających wszelkim zmianom właściwości oliwy”. 

Jak rozpoznać dobrą oliwę z oliwek na etykiecie

Oliwa z oliwek extra virgin ma oznaczenia na etykiecie, które pozwalają odróżnić dobrą oliwę od złej. Etykieta jest pierwszym źródłem informacji o oliwie i pozwala ocenić ją jeszcze przed otwarciem butelki. Najwięcej mówią: nazwa kategorii, rok zbioru, pochodzenie, rodzaj opakowania, cena oraz ewentualne parametry analityczne. 

Jak nazywa się oliwa extra virgin na etykiecie 

Pełne sformułowanie dla najwyższej kategorii brzmi: „oliwa z oliwek najwyższej jakości otrzymana bezpośrednio z oliwek wyłącznie metodami mechanicznymi”. Określenia takie jak „oliwa z oliwek” bez dodatku „extra virgin” lub „z pierwszego tłoczenia” oznaczają zwykle mieszankę oliwy rafinowanej z oliwą virgin. Taki produkt ma łagodny, neutralny smak i nie zawiera większości związków aromatycznych oraz polifenoli.

Oliwa virgin (kwasowość do 2%) i extra virgin różnią się nie tylko progiem kwasowości, lecz również tym, że oliwa virgin dopuszcza wady sensoryczne o niewielkiej intensywności.

Rok zbioru i termin przydatności oliwy z oliwek 

Oliwa jest sokiem owocowym i najlepsza jest świeża. Data zbioru lub rok zbioru nie jest obowiązkowa w Unii Europejskiej, ale producenci dbający o jakość podają ją dobrowolnie. Oliwa z ostatniego zbioru ma wyraźniejszy aromat i wyższą zawartość polifenoli niż oliwa sprzed dwóch sezonów. Obowiązkowy jest natomiast termin przydatności, który zwykle wynosi od 18 do 24 miesięcy od butelkowania, dlatego sama jego wartość nie wskazuje wieku oliwy. Dla oceny świeżości pomocniejszy jest rok zbioru.

Pochodzenie oliwy z oliwek: DOP/PDO i mieszanki 

Etykieta oliwy extra virgin musi wskazywać pochodzenie. Możliwe oznaczenia to konkretny kraj, region lub mieszanka, np. „mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej”. Informacja o mieszance nie dyskredytuje produktu, ale wiąże się z mniejszą przejrzystością: nie wiadomo, z jakich partii i z jakiego sezonu oliwa pochodzi. 

Najwięcej informacji dają oznaczenia geograficzne. DOP/PDO (chroniona nazwa pochodzenia) oznacza, że wszystkie etapy produkcji odbywają się w wyznaczonym regionie, zgodnie z jego specyfikacją. IGP/PGI (chronione oznaczenie geograficzne) wymaga, aby w regionie odbywał się co najmniej jeden etap produkcji, a oliwa spełniała wymagania specyfikacji. Przykładem jest oliwa Toscano IGP, wytwarzana głównie z oliwek odmian Moraiolo i Frantoio.

Butelka oliwy Toscano IGP w sklepie
Oliwa z oliwek Toscano IGP

Opakowanie oliwy extra virgin: dlaczego ciemne szkło 

Światło i tlen przyspieszają utlenianie tłuszczu. Oliwy wysokiej jakości sprzedaje się zwykle w butelkach z ciemnego szkła, w puszkach lub pojemnikach typu bag-in-box. Przezroczysta butelka wystawiona na półce sklepowej w świetle lamp skraca okres, w którym oliwa zachowuje deklarowane cechy.

Cena oliwy extra virgin a jakość 

Wyprodukowanie litra oliwy extra virgin dobrej jakości wiąże się z kosztami zbioru ręcznego lub mechanicznego, szybkiego tłoczenia po zbiorze, filtracji i przechowywania. Cena niższa niż cena typowych tłuszczów rafinowanych powinna budzić ostrożność. Wysoka cena nie jest jednak gwarancją jakości, ponieważ obejmuje także marketing i opakowanie.

Parametry oliwy z oliwek na etykiecie: kwasowość i polifenole 

Niektórzy producenci podają wyniki badań: kwasowość, liczbę nadtlenkową, zawartość polifenoli lub datę analizy. Warto zwrócić uwagę na kilka zasad:

  • kwasowość oliwy extra virgin dobrej jakości jest zwykle znacznie niższa niż dopuszczalne 0,8%; wartość bliska granicy nie jest błędem, ale wartość 0,2–0,3% świadczy o dobrze przeprowadzonym procesie;
  • niska kwasowość sama nie gwarantuje braku wad sensorycznych, ponieważ oliwa może mieć wadę smakową przy poprawnych wynikach chemicznych;
  • liczba nadtlenkowa mierzy początkowy etap utlenienia, a jej wartość rośnie wraz z wiekiem oliwy;
  • zawartość polifenoli jest istotna z uwagi na właściwości prozdrowotne. Unijne oświadczenie zdrowotne dotyczy oliwy zawierającej co najmniej 5 mg hydroksytyrozolu i jego pochodnych na 20 g oliwy i mówi o ochronie lipidów krwi przed stresem oksydacyjnym.

Czego nie pokazuje etykieta oliwy 

Etykieta opisuje deklarację producenta, natomiast nie opisuje stanu oliwy w butelce. Dwie oliwy z identycznym oznaczeniem extra virgin mogą różnić się intensywnością owocowości, poziomem goryczy lub obecnością wady, która pojawiła się na etapie magazynowania albo transportu. 

Z tego powodu ocena sensoryczna jest elementem definicji oliwy extra virgin, a w kontroli jakości stosuje się panel testowy złożony z wyszkolonych osób, który ocenia oliwę według ujednoliconej metodyki Międzynarodowej Rady Oliwy z Oliwek. Metoda opiera się na badaniu owocowości, goryczy i ostrości oraz braku wad. 

Degustacja oliwy z oliwek krok po kroku

Metodyka panelowa jest zawodowa, ale jej uproszczoną wersję można wykonać w domu.

Przygotowanie. Potrzebne są: po jednym małym kieliszku lub kubeczku na próbkę (najlepiej ciemny lub niebieski, aby kolor nie wpływał na ocenę), woda niegazowana, kilka plasterków zielonego jabłka lub pieczywo bez dodatków do neutralizacji podniebienia oraz karta oceny. Porcja próbki to około 10–15 ml. Degustację najlepiej przeprowadzić przed posiłkiem, w pomieszczeniu bez zapachów.

Etap 1: zapach. Kieliszek należy objąć dłonią i przykryć drugą ręką na 1–2 minuty, aby oliwa ogrzała się do temperatury zbliżonej do 28 °C, w której aromaty uwalniają się najlepiej. Następnie po zdjęciu przykrycia wykonuje się kilka głębokich wdechów. Ocenia się intensywność i charakter zapachu.

Etap 2: smak. Wystarczy mały łyk. Oliwę należy rozprowadzić po całej jamie ustnej, w tym po bokach i na tyle języka, gdzie wyczuwalna jest gorycz.

Etap 3: retronasal. Po rozprowadzeniu oliwy w ustach zasysa się powietrze przez lekko rozchylone wargi, wydając dźwięk zbliżony do siorbania. Ten krok rozprasza oliwę na drobne kropelki i kieruje aromaty do jamy nosowej od strony gardła. To właśnie wtedy najlepiej widać pełen profil.

Etap 4: gardło. Po przełknięciu oceniany jest charakter ostrości: uczucie szczypania lub pieczenia w gardle, często z odruchem kaszlu. Jest to cecha pozytywna, a nie wada.

Między próbkami należy przepłukać usta wodą i zjeść plasterek jabłka. Przy większej liczbie próbek zaleca się odstępy kilku minut.

Cechy pozytywne oliwy extra virgin

Oliwa wysokiej jakości ma trzy cechy, które ocenia się osobno.

  • Owocowość: aromat świeżych owoców oliwki. Owocowość zielona kojarzy się ze świeżo skoszoną trawą, liściem pomidora, karczochem, zielonym jabłkiem lub migdałem. Owocowość dojrzała przypomina dojrzałe owoce, jest łagodniejsza i słodsza.
  • Goryczka: wyczuwalna głównie na tylnej części języka. Pochodzi od polifenoli i jest charakterystyczna dla oliwy z owoców zbieranych na początku sezonu.
  • Ostrość: pieczenie w gardle, związane z obecnością oleokantalu, polifenolu o działaniu przeciwzapalnym.

Intensywność każdej z tych cech ocenia się w skali od łagodnej do intensywnej. Dobra oliwa nie musi być intensywna, ale cechy powinny być harmonijne, a smak czysty i długi.

Wady oliwy z oliwek

Wady powstają na etapie zbioru, transportu owoców, tłoczenia lub przechowywania. Oliwa z wadą nie może być sprzedawana jako extra virgin.

WadaZapach i smakSkojarzenie
ZjełczałaZapach starych orzechów włoskich, farby olejnej, plastelinyNajczęstsza wada, wynik utlenienia
Zatęchła (stęchlizna, wilgoć)Zapach pleśni, wilgotnej piwnicyOwoce magazynowane w wilgoci
Fusty (muł)Zapach błota, osaduOliwa zbyt długo w kontakcie z osadem
Winno-octowaZapach octu, rozpuszczalnika, lakieru do paznokciFermentacja owoców
Zaparzona (przegrzana)Zapach gotowanych warzyw, ciepłej, mdłej oliwyZbyt wysoka temperatura tłoczenia lub fermentacja
MetalicznaSmak mokrego metalu, kluczaDługi kontakt z urządzeniami metalowymi

Wada zjełczenia jest najtrudniejsza do wychwycenia dla osób przyzwyczajonych do oliw sklepowych, ponieważ stanowi dla nich punkt odniesienia.

Najczęstsze nieporozumienia dotyczące jakości oliwy

  • Gorzka oliwa jest zepsuta – gorycz i ostrość są cechami pozytywnymi i wynikają z obecności polifenoli. Zepsutą oliwę wskazuje zapach zjełczenia, stęchlizny lub octu.
  • Im bardziej zielona, tym lepsza – kolor nie jest kryterium jakości. Zależy od odmiany, stopnia dojrzałości owoców oraz zawartości chlorofilu i karotenoidów. Z tego powodu w degustacjach profesjonalnych stosuje się kieliszki z ciemnego szkła.
  • Test lodówki – krzepnięcie oliwy w niskiej temperaturze zależy od proporcji różnych kwasów tłuszczowych i nie rozstrzyga o kategorii jakościowej.
  • Niska kwasowość oznacza oliwę najwyższej jakości – kwasowość jest jednym z kilku kryteriów, a oliwa może mieć wadę sensoryczną przy niskiej kwasowości.

Czy oliwa z oliwek się psuje: przechowywanie a jakość

Oliwa z oliwek nie psuje się w sensie mikrobiologicznym, natomiast z czasem ulega utlenieniu, co prowadzi do utraty aromatu i pojawienia się zjełczenia. Do przyspieszenia tego procesu przyczyniają się światło, ciepło i dostęp powietrza. Oliwę należy przechowywać w szczelnie zamkniętej, ciemnej butelce, w chłodnym miejscu, z dala od kuchenki. Po otwarciu zaleca się zużycie w ciągu kilku miesięcy, a większe opakowania warto przelewać do mniejszych butelek.

FAQ: najczęściej zadawane pytania o oliwę z oliwek 

Czym różni się oliwa extra virgin od virgin? Obie są otrzymywane metodami mechanicznymi. Oliwa extra virgin ma kwasowość do 0,8% i nie może mieć wad sensorycznych, a oliwa virgin dopuszcza kwasowość do 2% i niewielkie wady.

Czy niska kwasowość oznacza dobrą oliwę? Niska kwasowość jest warunkiem koniecznym, lecz niewystarczającym, ponieważ oliwa o niskiej kwasowości może mieć wadę smakową.

Czy oliwa extra virgin może być gorzka i piec w gardle? Tak, są to cechy pozytywne związane z zawartością polifenoli.

Czy kolor oliwy wskazuje na jakość? Nie, kolor zależy od odmiany i dojrzałości owoców.

Czy oliwa z oliwek extra virgin może być przechowywana w jasnej butelce? Przechowywanie w przezroczystej butelce przyspiesza utlenianie, dlatego lepiej wybierać ciemne szkło lub puszkę.

Źródła/Bibliografia:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry